ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ: ΚΟΣΜΑΟΓΛΟΥ ΣΜΑΡΩ
ΘΕΜΑ: Η Δύναμη του Νου και η Αξία της Προσωπικής Εμπειρίας στο Εσωτερικό μονοπάτι.

Αγαπητοί φίλοι,

Αναμφισβήτατα ο ανθρώπινος νούς αποτελεί το τελειότερο και λεπτοφυέστερο όργανο πού υπάρχει.
Ο άνθρωπος ξεχωρίζει από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο επειδή διαθέτει ανώτερη αντίληψη απ'αυτά και νοημοσύνη η οποία του προσδίδει μια μεγαλύτερη δυνατότητα να επιλέγει και να αποφασίζει για την ίδια μοίρα του και εξέλιξή του.
Αυτό το οφείλει στην νοητική του ουσία αλλιώς το Μανάς, όπως λέγεται στην Σανσκριτική, η οποία τον κατατάσσει σε μια ανώτερη κλίμακα ύπαρξης αλλά και υπευθυνότητας.

Λόγω της Μανασικής ακριβώς ιδιότητας που διαθέτει υπόκειται σε τρεις Νόμους Εσωτερικούς, οι οποίοι τον συνοδεύουν σε όλη την πορεία της ύπαρξης και πορεία της ψυχής μέσα στους μορφικούς κόσμους.
Οι Νόμοι είναι οι ακόλουθοι:
Α) Ο Νόμος της ελεύθερης βούλησης
Β) Ο Νόμος της Ανταποδοτικής Δικαιοσύνης ή αλλιώς Κάρμα και
Γ) Ο Νόμος της Μετενσάρκωσης

Χωρίς το Μανάς ή την Νοήμουσα Ουσία ο άνθρωπος δεν μπορεί να παράξει σκέψη θέληση και φαντασία. Δεν μπορεί δηλαδή να έχει το περιβόητο ελεύθερο της βούλησης.
Την ελευθερία να σκέπτεται, να επιθυμεί, να αποφασίζει ότι θέλει και να πράττει ότι θέλει.
Σαν αποτέλεσμα αυτής της ελευθερίας του όμως δραστηριοποιείται ο Νόμος του Κάρμα ο οποίος επαναφέρει στην τάξη την διασάλευση της ισορροπίας που προκαλεί με τον δυναμισμό της σκέψης που παράγει.
Αυτή είναι μια μόνιμη κατάσταση για τον άνθρωπο είτε το γνωρίζει αυτό είτε όχι. Επαναλαμβάνεται ένας κύκλος-τροχός ο οποίος τον δεσμεύει και τον επαναφέρει αναγκαστικά σε συνεχή επανασάρκωση μέχρις ότου η ψυχή του ανθρώπου καταφέρει να μπεί σε μία αντίστροφη πορεία σε μια αναχαίτιση της χρησιμοποίησης του Μανάς με τρόπο τέτοιο που να προκαλεί την μόνιμη επαναφορά στα ίδια.

Ο Νους με την δυνατότητα παραγωγής σκέψης που έχει είναι αυτός που κινεί τον μηχανισμό των τριών εσωτερικών Νόμων και ο Νους είναι πάλι αυτός που έχει το κλειδί με το οποίο μπορεί να σταματήσει την επίδραση αυτών των Νόμων πάνω στον άνθρωπο.
Αυτός τους προκαλεί και αυτός τους ελέγχει ή τους καταργεί.

Ας εξετάσουμε όμως τι είναι ο Νούς και πώς λειτουργεί.
Ο Νούς διαθέτει τρείς διαφορετικές όψεις, τρείς εκδηλώσεις.
Η πρώτη είναι η γνωστή σε όλους Συνείδηση. Η συνείδηση είναι η κατάσταση αυτή κατά την οποία ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με την ολόγυρα του φύση, με τον έξω από αυτόν κόσμο, τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε μας αισθήσεις. Η συνείδηση χρησιμοποιεί για τον σκοπό της το Νευρικό Σύστημα του ανθρώπου. Μέσω του Νευρικού Συστήματος αντλεί, καταγράφει, συλλέγει εντυπώσεις από τον κόσμο των φαινομένων τις οποίες καταχωρεί μέσα στον μνημονικό αρχείο του εγκεφάλου.
Ολες αυτές οι εντυπώσεις, πληροφορίες για να συλληφθούν από τον Νού με το εργαλείο της συνείδησης που διαθέτει χρειάζεται ο Νους να διαθέτει τεράστιες ποσότητες Μανασικού δυναμισμού τον οποίο και σπαταλά κυριολεκτικά προκειμένου να ικανοποιήσει την περιέργεια του για τα φαινόμενα του κόσμου αυτού του τρισδιάστατου με τον οποίο και είναι συντονισμένος.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αδειάζει κυριολεκτικά από ενέργεια ο οργανισμός του ανθρώπου του νευρωτικού, του ανθρώπου που κυριαρχείται από μόνιμο άγχος και χιλιάδες ψυχολογικά προβλήματα.
Στον σημερινό άνθρωπο της εποχής μας η συνείδηση είναι η κυρίαρχη κατάσταση όπου ο άνθρωπος δεν σταματά ούτε ένα δευτερόλεπτο να παράγει σκέψεις που προκαλούνται από τους ερεθισμούς - εντυπώσεις που επιφέρει η επαφή του Νού με τον έξω κόσμο, τον κόσμο της Φύσης.

Υπάρχει όμως και η δεύτερη πλευρά - όψη του Νού, η Υποσυνείδηση.
Αυτή είναι υπεύθυνη για όλες τις εσωτερικές του οργανισμού καταστάσεις - λειτουργίες.
Ότι αφορά τις έσω εκκρίσεις, τον μεταβολισμό, την κυκλοφορία του αίματος, τους αδένες τα πάντα υπάγονται στον έλεγχο της υποσυνείδησης.
Αυτή φυσικά μας κυριαρχεί κατά την ώρα του ύπνου. Όταν δηλαδή οι αισθήσεις, το νευρικό σύστημα κατασιγάζουν. Τότε αναλαμβάνει η υποσυνείδηση.
Η υποσυνείδηση διαθέτει τεράστια αρχεία τα οποία την καταστούν σοφή βασίλισσα συγκριτικά με την συνείδηση.
Οι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να διατηρούν την ισορροπία μεταξύ συνείδησης και υποσυνείδησης χαρακτηρίζονται από μια ηρεμία και ευρωστία αλλά κυρίως από την ψυχική υγεία.

Υπάρχει όμως και υπερσυνειδητή κατάσταση με την λειτουργία της οποίας ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με ανώτερες δονήσεις της ύλης πέραν του τρισδιάστατου κόσμου και πληρούνται το είναι του με γνώσεις υπερβατικές που δίνουν στον άνθρωπο την επιβεβαίωση της ύπαρξης άλλων διαστάσεων ύπαρξης και ζωής.
Οσο ο νούς του ανθρώπου είναι ταυτισμένος με την εξωτερική πραγματικότητα της τρισδιάστατης υπόστασης του, η ψυχή παραμένει κάτω από την επήρεια της ύλης, εγκλωβισμένη και δέσμια.
Οταν όμως ο νούς στραφεί προς τα έσω και αρχίσει να λειτουργεί την υπερσυνειδητή του όψη τότε αρχίζει να απελευθερώνεται.
Η εσωτερική εμπειρία και βίωση δίνει στον άνθρωπο την επιβεβαίωση της αιώνιας υπόστασης του, της αθάνατης και αιώνιας φύσης του.
Όταν η εσωτερική βίωση γίνει πραγματικότητα κανένα εξωτερικό δέλεαρ δεν μπορεί να κρατήσει την ψυχή δέσμια στα γρανάζια της ύλης - φύσης.
Γι'αυτό έχει μεγάλη σημασία για μας η εσωτερική βίωση δηλαδή του Νού η μεταστροφή από τα αποτελέσματα στα αίτια των φαινομένων, από την πολλαπλότητα στην μοναδικότητα.
Εφ'όσον ο Νούς στρέψει τη διοχέτευση της Μανασικής του δύναμης προς τα μέσα, συλλαμβάνει την ουσία την πνευματική των πραγμάτων αντίθετη παντελώς από την υλική πραγματικότητα.
Αποδεσμεύεται από την ύλη και αντικρίζει το πνεύμα που συνέχει τα πάντα, τους κόσμους και τα όντα απελευθερωμένος έτσι από την ψευδαίσθηση της μορφής.
Η πιο μεγάλη πίστη, θρησκεία, λατρεία για τον άνθρωπο είναι η προσωπική του βίωση της Θείας του Φύσης, η επαφή με την ίδια την ψυχή, τον αιώνιο εαυτό του.
Καμία δύναμη στον κόσμο δεν μπορεί να μετακινήσει τον άνθρωπο από την τελειότητα, την αγνότητα, την αγάπη και την αρμονία στην οποία περιέρχεται όταν ο ίδιος βιώσει αυτή την πραγματικότητα μέσα στο είναι του.
Για να γίνει αυτό ο Νούς πρέπει να υποταχθεί ολοκληρωτικά στην εσωτερική του υπόσταση καθαρισμένος από κάθε της ύλης αναθυμίαση ώστε να αντιφεγγισθεί μέσα του το Φώς της Ψυχής.
Αυτές οι στιγμές είναι ιερές και μοναδικές για κάθε ανθρώπινη ψυχή.
Τότε ο άνθρωπος βρίσκεται ενώπιος ενωπίω με την Θεία πραγματικότητα, με τον μέσα του Θεό.
Η θεία εκθάμβωση τον καταλαμβάνει. Το πέρασμα του από την ύλη είναι μια αμυδρή ανάμνηση πλέον για αυτόν.
Για να γίνουν όλα αυτά όμως, χρειάστηκε πρώτα να χτίσει ένα τέλειο Νού καθαρό από κάθε ανθρώπινη αδυναμία, μικρότητα, πάθος.
Το εργαστήρι της αποθέωσης του, της απελευθέρωσης του υπήρξε ο ίδιος ο Νούς του.
Μέσα σε αυτόν έγιναν όλες εκείνες οι απαραίτητες διεργασίες που τον μετάλλαξαν και από άνθρωπο της ύλης και δούλο των αισθήσεων τον μετέτρεψε σε άρχοντα, Βασιλιά, κυρίαρχο της φύσης και ταυτόσημο του πνεύματος.
Ο Νούς λοιπόν είναι το κοσμοδρόμιο μέσα από το οποίο καλείται ο άνθρωπος να βρεί την αληθινή του φύση και πορεία μέσα στην Δημιουργία.